Hi mates!

Alwéér een maandje verder, en al ruim 13.000 km op onze teller.

Zoals bekend hadden we na ons vorige verhaal de bewoonde wereld voor een aantal dagen verlaten. We gingen de ´Nullarbor´ op. Zo noemen ze de lange (en tegelijkertijd de enige) weg richting Perth. En dat hebben we geweten ook! Op de kaart lijkt het of er om de +/- 100 km een dorpje aan ligt, maar dit bleken alleen (héle dure) tankstations te zijn met af en toe een campingplaats erbij. Wat er verder te zien is zie je op de foto's, vrijwel niks. Af en toe veranderde het landschap een klein beetje van geen bomen tot enkele bomen, maar het bleef erg droog. Wel kwam er tijdens het kamperen een moederkangoeroe met baby uit onze prullenbak eten. Ondanks het vooral vele niks vonden wij het een hele ervaring om deze weg af te leggen. Dit zie je niet in Nederland/Europa. Als je op 'kaart' klikt rechtsboven op de site en je zoomt helemaal uit tot je Australie ziet, kun je onze afgelegde route zien.

Net vóór en na deze lange weg waren erg veel mooie plekjes te vinden, na over ver afgelegen wegen en grindpaden te hebben gereden. Soms leek het of het op niets uitkwam maar dan opeens kwam je in een paradijsje aan zee terecht waar we konden camperen.

Toen we eenmaal in de buurt van Perth kwamen gingen we alvast wat rondbellen voor werk, dit bleek nog niet mee te vallen. Er werd ons zelfs geadviseerd om weg te gaan uit West Australie als we wilden gaan werken. Maar goed, eerst gingen we nog langs bij de familie Kennis. Dit is een oom van een oom van Martijn. Jaja, zo ken je heel wat mensen. We hebben hier 5 nachten in een woonwijk op een voortuingrasveldje overnacht. Toen de familie wist dat we werk zochten hebben zo ons allemaal meegeholpen, iedereen kende nog wel iemand die misschien iets voor ons had. Maar dit kwam helaas ook op niks uit. Verder reizen naar het noorden zou ook niks opleveren dus zagen we eigenlijk als enige optie: teruggaan naar ons vorige werkadres in het oosten. We konden terugkomen. Dus moesten we die lange weg terug. En die hele weg terug (4000km) hebben we in 4 dagen afgelegd. Dit was vrij veel omdat je hier niet in het donker kan rijden vanwege de vele kangoeroes die dan de weg op gaan en je auto kunnen verwoesten. De ouders van Martijn waren op dat moment nog net hier in Australie met hun gehuurde camper dus die hebben we ook nog even opgezocht omdat dit toch op onze weg lag.

2 Dagen daarna waren we weer aan het werk. Pap en Mam Driessen zouden de week erop alweer komen. Eerst was het het plan dat ze ons in West Australie zouden komen opzoeken op het einde van hun 5 weken vakantie, maar nu we toch aan de andere kant zaten was het handiger om ze in Sydney te treffen. Martine kwam een dag later. Ze gaat in Sydney stagelopen voor een aantal maanden. Erg leuk dat we haar ook nog zagen, want dit was eigenlijk niet te doen (als we aan de andere kant van het land zouden zitten). Dus waren we met het hele gezin bij elkaar aan de andere kant van de wereld. We hebben samen een weekje in Sydney gezeten. Erg leuk! Op het einde van ons gezamelijke weekje gingen pap en mam hun camper ophalen waarmee we samen nog naar 'ons werk' zijn gereden. Het rijden viel nog niet mee voor hun. Het stuur aan de verkeerde kant, links rijden en dan ook nog eens het eerst stuk midden door de drukke stad. Maar het is goedgekomen. Nadat ze hier bij onze baas nog uitgebreid mee gegeten hadden en een nachtje hebben overnacht, waren ze hun eigen reis begonnen richting Cairns (noord). Martine komt komende vrijdag een weekendje logeren. Familiebezoekjes in overvloed de laatste tijd!

We willen hier nu nog één of twee maandjes blijven werken om dan richting het noorden te kunnen reizen.

Jullie horen wel weer van ons!

Martijn en Laurien

P.s. Martine houdt ook een website bij: martinedriessen.waarbenjij.nu