Hallo allemaal,

Hoe gaat het daar in het (zo hebben wij vernomen) nog steeds besneeuwde Nederland??

Na lange tijd toch weer een verhaaltje van ons bij de foto´s die we pas op de site hebben gezet. Het was een beetje lastig om alles bij te houden in Nieuw-Zeeland omdat onze laptop kapot was en omdat we geen goed internet hadden.

Maarrrrr alles gaat nog steeds goed met ons. We hebben een supertijd gehad in Nieuw-Zeeland. We zijn onze reis daar begonnen in het noorden: Auckland. Dit is een van de grootste steden van NZ, maar er was niet zo veel te doen, en ‘het geweldige NZ' was hier ver te zoeken volgens ons. Vanaf daar waren we gestart met onze busreis. We reisden met ‘Magic' wat inhield dat we van te voren een route kozen en de busdagen zelf konden plannen. Tijdens de reisdag konden we meestal ook nog dingen doen en bekijken. We sliepen steeds in hostels en 1 keer op een boerderijtje.
Onze eerste busdag gingen we richting Rotorua. Leuk stadje/dorpje, (ze noemen hier bijna alles stad, maar wij zouden het een gat noemen) maar met een sterke zwavellucht door alle warmwaterbronnen die er zijn. We hebben er geraft en zijn naar een soort modderbaden geweest. Onze kleren stinken nog steeds, na 10 keer wassen, echt irritant! (we spraken iemand die wist dat je kleren na 2 jaar nog steeds stinken, fijn dat ze dat even zeggen...)Maar goed, de volgende busdag bracht ons naar Taupo, de buschauffeur zei dat dit een goede plek was om te skydiven en aangezien we dit toch echt wel wilden gaan proberen, hadden we meteen geboekt voor de volgende dag... Al een beetje zenuwachtig in het busje, flink onrustig daar op een bankje. We hadden net besloten om maar de hoogste sprong te doen (1 min. vrije val) onder het motto: als we het doen, doen we het goed! Dus daar zaten we dan, met 16 man in totaal (incl. cameramannen), opgepropt in een minivliegtuigje, op 15000 feet (bijna 4,5km) vastgeketend aan een man die je maar móet vertrouwen... Om een lang verhaal toch nog iets korter te maken: het was echt supervet!!! Martijn zou het zo nog een keer doen, ik denk ik niet (erg pijn aan mijn oren).
De volgende rit ging naar Wellington, de hoofdstad, vanuit daar hebben we de ferry gepakt naar het zuidereiland. Een supermooie boottocht over zee en tussen de bergen met zonsondergang. In het stadje waar we aankwamen, Picton, zijn we nog een paar dagen gebleven en we hebben er een supermooie wandeling gemaakt. Je zag hier al het grote verschil met het noordereiland. Het zuidereiland is pas echt mooi. Rotsen en bergen met besneeuwde toppen, gletsjers, blauwe meren, ruwe zee, wilde zeehonden, pinguins en dolfijnen. Echt vele mooie paradijsjes daar. Van Picton zijn we naar Nelson gegaan, vanuit hier zijn we een dag naar het Abel Tasman national park gegaan waar we een zeiltocht hebben gemaakt, erg mooi!
Daarna volgde Greymouth, waar niks te doen en te zien was, dus hebben we er gevist, ook leuk. Bijna een vis gevangen. Daarna gingen we naar Franz Josef. Hier ligt een bekende gletsjer. We hebben er twee mooie wandelingen gemaakt en gekajakt op een gletsjermeer met erg mooi uitzicht. Hierna gingen we naar Queenstown. Erg toeristisch, maar ook erg leuk! Van hieruit hebben we een dagtocht gedaan naar Milford Sound. Dit, en de weg er naar toe waren echt de mooiste plekjes die we gezien hebben. De volgende busdag bracht ons naar Lake Tekapo, wat de naam al doet vermoeden ligt het aan een meer, superblauw met wederom een geweldig uitzicht. Hierna volgde alweer onze laatste stop in NZ: Christchurch, leuk stadje met veel straatartiesten en markten. Van hieruit zijn we 7 februari weer teruggevlogen naar Sydney.

Als tussenstop verblijven we weer even op ons vertrouwde wwoof-adresje in Gosford (waar we vóór NZ ook een hele tijd gezeten hebben) Het voelt weer goed hier tussen de avocado's. Ze hebben er nu ook passievruchten, peren en vijgen uit eigen tuin, dus dat is weer een vitamineboost na een maandje makkelijk eten...

Onze volgende missies zijn: een auto kopen en werken. Allebei zeer belangrijk op het moment om verder te komen. Dus naast het wwoof werk zijn we daar nu druk mee.

Jullie horen weer snel van ons, wij hopelijk ook weer van jullie!

Martijn en Laurien

P.S. Een hele fijne carnaval allemaal! (Dat zullen wij toch wel een beetje missen...)